HIV
HIV
Czym jest HIV?
HIV (z ang. human immunodeficiency virus), czyli ludzki wirus niedoboru odporności jest retrowirusem, który może doprowadzić do całkowitego upośledzenia czynności układu immunologicznego. Co ważne, nie zawsze tak się dzieje. Wielu ludzi na świecie do końca życia pozostaje nosicielami HIV, ale nie zapada na chorobę, którą on wywołuje – AIDS. Mogą jednak zakażać innych.
Osoby, u których wirus HIV doprowadzi do zachorowania na AIDS, mierzą się z kolejnymi chorobami, których ich organizmy nie są w stanie zwalczyć. Komórki wirusa atakują limfocyty pomocnicze T CD4+, odpowiedzialne za reakcje organizmu na infekcje innymi drobnoustrojami. Na ogół przez długi czas choroba rozwija się bezobjawowo.
Później, nawet po 10 latach od zakażenia, chory na AIDS może zachorować np. na nowotwór lub inną chorobę wirusową. Co ważne, według danych Światowej Organizacji Zdrowia od momentu wykrycia wirusa HIV na AIDS zmarło 35 mln ludzi – jak do tej pory nie udało się znaleźć lekarstwa.
Jak dochodzi do zakażeń wirusem HIV?
Do zakażenia wirusem HIV dochodzi na trzy sposoby. Należą do nich:
- kontakty z krwią nosiciela patogenu;
- zbliżenia seksualne;
- przenoszenie infekcji z matki na nienarodzone jeszcze dziecko.
Ze względu na wysoką śmiertelność, do której prowadzą zakażenia wirusem HIV, ważna jest profilaktyka. Osoby, które przypuszczają, że mogły zostać zainfekowane, powinny wykonać odpowiedni test. Dobrą praktyką bywa również sprawdzenie przez partnerów seksualnych swojego stanu zdrowia przed stosunkiem płciowym.
Sposobem na ograniczenie liczby nosicieli HIV są kampanie prowadzone przez wolontariuszy, którzy pomagają uzależnionym od narkotyków. W wielu krajach świata istnieją punkty wymiany zużytych strzykawek i igieł. Iniekcje wykonywane przez wiele osób przy pomocy tych samych wyrobów to kolejny powód zakażeń wirusem HIV.
Czynności, które nie grożą zakażeniem wirusem HIV
Kontakt z płynami ustrojowymi takimi jak nasienie czy krew stwarza wiele czynników ryzyka. Wielu z nich trudno uniknąć, ponieważ osoba zakażona może nawet nie podejrzewać, że jest nosicielem. Warto jednak pamiętać, że znaczna część codziennych sytuacji nie grozi zainfekowaniem. Przykładami są:
- używanie wspólnych naczyń i sztućców;
- korzystanie z tej samej łazienki – wystarczy pamiętać o posiadaniu osobnych szczoteczek do zębów i maszynek do golenia;
- przebywanie obok osoby przeziębionej – wirus HIV nie przenosi się drogą kropelkową, a więc w trakcie kichania i kasłania;
- dotykanie nosiciela patogenu lub chorego na AIDS – z wyjątkiem sytuacji, gdy taki człowiek się skaleczy;
- ukąszenie owada – HIV nie jest w stanie przeżyć w ciele np. komara.
Kiedy wykonać domowy test na HIV?
Domowy test na HIV wykrywa przeciwciała, których obecność w organizmie świadczy o zakażeniu. Czas wytwarzania białek wydzielanych przez komórki jest długi i może wynosić nawet 3 miesiące. Z tego powodu dopiero po takim czasie od narażenia się na czynnik ryzyka wykonuje się badanie. W innym przypadku jego wynik będzie fałszywy.
Przed użyciem wyrobu medycznego należy przeczytać ulotkę informacyjną. Znajdują się w niej przeciwwskazania do wykonania testu. Nie powinny go robić osoby będące w trakcie niektórych terapii chorób antywirusowych oraz ze zdiagnozowaną hemofilią. W takich przypadkach trzeba udać się do lekarza lub punktu diagnostycznego. W placówkach medycznych zainteresowani uzyskają porady na temat innych metod diagnozowania ewentualnej infekcji wirusem HIV.
Sposób użycia testów na HIV
Ze względu na ryzyko zakażenia szybki test na HIV powinna wykonywać tylko osoba, która chce się zbadać. Zachowanie bezpiecznej odległości przez innych pozwoli uniknąć kontaktu z próbką. Osocze pobiera się z palca, a do tego służy nakłuwacz.
Wykonywany w domu test na HIV wymaga pobrania tylko jednej kropli krwi. Przy pomocy pipety należy ją przenieść na pasek testowy, a następnie dodać płyn z zestawu – ilość, którą trzeba zaaplikować, jest podana w instrukcji użycia. Wynik testu uzyskuje się po 15 minutach. W zależności od koloru linii na pasku testowym stwierdza się obecność przeciwciał w krwi bądź ich brak.