Afty to małe, bolesne owrzodzenia o białym, żółtym lub szarym nalocie z czerwoną obwódką. Najczęściej pojawiają się na śluzówce policzków, języku, podniebieniu lub dziąsłach. Wielkość afty zwykle nie przekracza 1 cm, choć większe zmiany też się zdarzają.

Jak długo goją się afty?

Małe afty goją się zazwyczaj w ciągu 4–10 dni, natomiast duże mogą utrzymywać się kilka tygodni lub nawet miesięcy. Czas gojenia zależy od rodzaju afty oraz czynników takich jak urazy czy niedobory witamin. Nawracające zmiany mogą wymagać dłuższej obserwacji.

Jakie są przyczyny powstawania aft?

Afty powstają najczęściej na skutek urazów mechanicznych, niedoborów witamin (B12, żelazo, kwas foliowy), stresu lub alergii. Do czynników ryzyka należą również aparat ortodontyczny i niewłaściwa higiena jamy ustnej. U niektórych osób afty mogą mieć charakter nawrotowy.

Jakie są rodzaje aft?

Wyróżnia się trzy główne rodzaje aft: małe (nawrotowe, do 1 cm), duże (bolesne, powyżej 1 cm, mogą zostawiać blizny) oraz opryszczkopodobne (liczne, drobne zmiany). Każdy typ afty może wymagać innego postępowania i leczenia.

Jak leczyć afty miejscowo?

W leczeniu miejscowym aft stosuje się żele, pasty, spraye oraz płyny do płukania jamy ustnej z chlorheksydyną, lidokainą lub oktenidyną. Preparaty te łagodzą ból i przyspieszają gojenie. Produkty dostępne są w różnych formach, dostosowanych do wieku i preferencji użytkownika.

Jakie domowe sposoby pomagają na afty?

Na afty domowo stosuje się płukanki z soli, napary z rumianku, szałwii lub tymianku, wodę utlenioną, miód, aloes oraz olejek goździkowy. Składniki te działają łagodząco i przeciwzapalnie. Przed użyciem nowych metod warto skonsultować się z farmaceutą lub lekarzem.

Czy afty mogą powodować powikłania?

Duże lub nawracające afty mogą prowadzić do powstania blizn, nawracających infekcji oraz utrudniać jedzenie i mówienie. W rzadkich przypadkach mogą towarzyszyć im powiększone węzły chłonne lub gorączka. Długotrwałe objawy wymagają konsultacji lekarskiej.

Jak zapobiegać powstawaniu aft?

Zapobieganie aftom polega na utrzymaniu higieny jamy ustnej, unikaniu urazów śluzówki oraz stosowaniu diety eliminującej drażniące pokarmy. Pomocna jest także redukcja stresu i uzupełnianie niedoborów witamin. Regularne kontrole stomatologiczne pozwalają wykryć czynniki ryzyka.